Αλεξάνδρα Φασαρία: Τρέχουμε για την εμπειρία…

63

Με αφορμή την πρώτη της συμμετοχή στο Cyprus Rally 2013 από τη θέση του συνοδηγού και με εμπλοκή στο μηχανοκίνητο αθλητισμό από διάφορα πόστα Timing marshal, safety marshal, organisation από το 2000 και με το αγωνιστικό αίμα να ρέει στην οικογένεια, αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε το νέο αυτό κύκλο το συνεντεύξεων στο newsautosport.com

Πρώτη μας καλεσμένη η συνάδελφος δημοσιογράφος αυτοκινήτου από το 1999 και μέχρι πρόσφατα Αλεξάνδρα Φασαρία, που βρίσκεται στο μπάκετ του συνοδηγού από το 2010 σε αγώνες του τοπικού πρωταθλήματος σε ένα Subaru Impreza με οδηγό τον Οδυσσέα Οδυσσέως.

ALEX FASARIA 16-9-2013 (7)a

Φυσικά το πρώτο της ράλι ήταν το 2008 με Toyota Starlet και οδηγό τον Κυριάκο Στυλιανού. Οχι μόνο αυτά η Αλεξάνδρα καταγράφει στο πάλμαρε της και αρκετές συμμετοχές σε ιστορικά ράλι (regularity) με συνοδηγό την Μαρία Νικολαΐδου. Παράλληλα το 2007 συμμετείχε στο πρωτάθλημα Rok (karts).

Όπως προαναφέραμε με αγωνιστικό αίμα να ρέει στις βλέβες της καθώς είναι η θυγατέρα του βετεράνου πολυπρωταθλητή ταχύτητας Χρίστου Φασαρία. Πόσο την επηρεασε αυτό να έχει εμπλοκή με το μηχανοκίνητο αθλητισμό και να ενασχοληθεί και με αυτό καλύτερα να αφήσουμε την ίδια να απαντήση.

Τι είναι για σένα ένας αγώνας ράλι;

Πάνω απ’ όλα, ομαδικότητα. Για μένα είναι ένας εορτασμός ταχύτητας με φίλους και φίλες. Το να βλέπεις τόσα οργανωμένα σύνολα να έρχονται σε συνεργασία για να διεξαχθεί ένας αγώνας, από τα πληρώματα των αυτοκινήτων μέχρι τους οργανωτές, τους marshals, τους θεατές, τους εθελοντές, τους δημοσιογράφους και τα συνεργεία, είναι κάτι πραγματικά όμορφο που μου θυμίζει κάθε φορά πόσα μπορούμε να πετύχουμε αν δουλέψουμε μαζί προς ένα κοινό σκοπό.

Είναι επίσης μια ευκαιρία να βρεθώ στα πανέμορφα τοπία της Κύπρου, με σκοπό την επίτευξη του εκάστοτε στόχου. Μου αρέσει η αντιπαράθεση της αδρεναλίνης ενός αγώνα ράλι με την ηρεμία ενός κατά τ’ άλλα ήρεμου τοπίου!

Πως και ασχολήθηκες με αυτό το άθλημα;

Αν θέλετε το πιστεύετε αλλά όταν ήμουν έφηβη και αντιδραστική δεν ήθελα οποιαδήποτε σχέση με τα αυτοκίνητα. Ήταν τόσο έντονα μέσα στον περίγυρο μου, που από αντίδραση και μόνο δεν ήθελα να ασχοληθώ. Όταν όμως ακούστηκε το εξαιρετικό επίτευγμα της Κύπρου, η προοπτική φιλοξενίας ενός αγώνα WRC, και όταν ο Κυπριακός Σύνδεσμος Αυτοκινήτου ζήτησε εθελοντές χρονομέτρες για την οργάνωση, σκέφτηκα πως θα ήταν ενδιαφέρον.

Όσο για την συμμετοχή σε αγώνες, αποφάσισα να τρέξω με kart όταν ο Ανδρέας Κασπάρης με είδε να οδηγώ και προσφέρθηκε να χορηγήσει τα έξοδα μου για μια αγωνιστική χρονιά με την TonyKart. Ο πατέρας μου δεν ήθελε να ακούσει για δανεικό kart έτσι αγόρασα το δικό μου. Ήμουν όμως 25 κιλά υπόβαρη και δυσκολεύτηκα αρκετά να στερεώσω αυτό το επιπλέον βάρος πάνω στην καρέκλα μου… άσε που έγινε τόσο βαρύ που δεν μπορούσα να το σηκώσω εγώ και τα 50 κιλά μου… την μέρα που αποφάσισα να σταματήσω το karting υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα συμμετείχα σε ράλι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Θέλουμε την άποψη σου για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό στην Κύπρο, οργάνωση αγώνων, ανταγωνισμό, προοπτικές;

Νομίζω μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε πως ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στην Κύπρο έχει προχωρήσει σημαντικά από τις εποχές των έντονων διαμαχών. Δεν έχουμε φτάσει ακόμη σε εντελώς αρμονική συνεργασία αλλά αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση είναι το πόσο εύκολα ορισμένα άτομα άφησαν πίσω τους τα «στρατόπεδα» για την επίτευξη ενός κοινού στόχου. Οι περισσότεροι συντελεστές αγώνων θέλουν το καλό του αθλήματος. Αυτοί που παραμένουν σταθεροί σε οικονομικά κίνητρα για να διαιωνίσουν την ρήξη που παρατηρήσαμε, είναι λίγο πολύ γνωστοί.

Το θετικό είναι πως εξελίσσεται μια νέα γενιά ατόμων που είναι γνώστες του αθλήματος και έχουν το πάθος να δουν τον μηχανοκίνητο αθλητισμό να προχωρά μπροστά. Είναι θέμα νοοτροπίας. Το ψηλό επίπεδο στην διοργάνωση αγώνων το έχουμε αποδείξει βάσει της βαθμολογίας που δεχτήκαμε ως Κύπρος για το WRC από την FIA. Μένει τώρα να εφαρμόσουμε αυτό το ψηλό επίπεδο σε όλες τις βαθμίδες, στους τοπικούς αγώνες. Το μεράκι το έχουμε, τις γνώσεις τις έχουμε, πρέπει να συγκεντρωθούμε για να επιβιώσει και να βελτιωθεί ο μηχανοκίνητος αθλητισμός σε τέτοιους δύσκολους καιρούς.

Το επίπεδο των Κύπριων οδηγών πως το κρίνεις; Μπορούν να ανταγωνιστούν τους ξένους;

Ακούω συνεχώς να επαναλαμβάνονται υποτιμητικά από θεατές οι λέξεις «οι Κυπραίοι» σε αντίθεση με «οι ξένοι». Ταλέντα έχει βγάλει πολλά η Κύπρος, όμως ασφυκτιούν μέσα σε αυτό το οπισθοδρομικό καθεστώς. Στην Κύπρο η ταχύτητα είναι παρεξηγημένη έννοια. Αν ρωτήσεις κάποιο άσχετο με το άθλημα του ράλι, θα αρχίσει να σου μιλά για κόντρες, δυστυχήματα, επικίνδυνα καμώματα σε δημόσιους δρόμους, παρανομίες δηλαδή χωρίς ίχνος από τα επίπεδα ασφαλείας που διέπουν ένα σωστό αγώνα ράλι.

Αυτό οφείλεται στην έλλειψη παιδείας και στην απουσία σωστής υποδομής, πράγμα που επηρεάζει αρνητικά την δυνατότητα των τοπικών ταλέντων να καταφέρουν να φτάσουν ψηλά σε διεθνές επίπεδο. Ο Νίκος Θωμά κατάφερε να γίνει Pirelli Star Driver. Άκουσε κανένας τίποτα; Για να ξεφύγουμε από την σφαίρα του ράλι, ξέρει ο μέσος Κύπριος τον Ευτύχιο Έλληνα; Αν ο Νίκος Θωμά είχε ισάξιες ευκαιρίες με τον Thierry Neuville παραδείγματος χάριν, θα τον βλέπαμε να εγκαταλείπει τον χώρο απογοητευμένος αντί να συναγωνίζεται σε παγκόσμιο επίπεδο; Ο Νίκος είναι ένα μόνο παράδειγμα από τα πάμπολλα που υπάρχουν στον τόπο μας. Άρα για να απαντήσω την ερώτηση, το επίπεδο των Κύπριων οδηγών είναι ψηλό αλλά με την παρούσα κατάσταση, δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό των καλά προπονημένων ξένων…

Την άποψη σοALEX FASARIA 16-9-2013 (10)υ για τα προβλήματα της οικονομικής κρίσης, την απουσία χορηγών κτλ.

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθούν χορηγοί από την στιγμή που η γενική κάλυψη από τα ΜΜΕ είναι μηδαμινή…

Την άποψη σου για την προβολή του μηχανοκίνητου αθλητισμού από τα ΜΜΕ;

Η απάντηση στην ερώτηση αυτή έχει δυο μέρη. Το πρώτο μέρος είναι η κάλυψη από τον ειδικό Τύπο, η οποία είναι πολύ καλή. Υπάρχουν πολλά εξαιρετικά sites που προσφέρουν πολύ καλή, πληροφορημένη ενημέρωση. Υπάρχουν στήλες σε εφημερίδες, περιοδικά. Οι δημοσιογράφοι ειδικού Τύπου για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό στην Κύπρο είναι παλαίμαχοι και γνώστες του αντικειμένου.

Γενικότερα όμως, όσον αφορά στο δεύτερο μέρος της απάντησης, που είναι η προβολή από τον γενικό Τύπο, χρειαζόμαστε σημαντική βελτίωση. Δεν νοείται να έχουμε Cyprus Rally, αγώνα παγκοσμίου πρωταθλήματος που καλύπτεται από πληθώρα καναλιών και έντυπων μέσων του εξωτερικού, και στην Κύπρο το κεντρικό δελτίο ειδήσεων να αφιερώνει τρία λεπτά στον σημαντικότερο αγώνα της χρονιάς, μετά από είκοσι λεπτά ανάλυσης ποδοσφαίρου πρώτης και δεύτερης κατηγορίας…

Με τι αυτοκίνητο θα λάβεις μέρος στο φετινό Cyprus Rally;

Με ένα Subaru Impreza GC στην κλάση Α8. Δυστυχώς οι φετινοί κανονισμοί δεν μας επιτρέπουν να τρέξουμε βαθμολογικά, έτσι θα συμμετάσχουμε καθαρά και μόνο για την εμπειρία.

Σε ικανοποιεί η μέχρι τώρα εμφάνιση σου στο φετινό πρωτάθλημα;

Φέτος πρέπει να μας τρέχει κατάρα! Σε γενικές γραμμές θα έλεγα ότι αν αναλογιστούμε τις αναποδιές που μας έτυχαν, αυτό που με ικανοποιεί είναι που πάντα προσπαθούμε μέχρι το τέλος. Ο Οδυσσέας, αν κάτι πάει στραβά, το παλεύει μέχρι να εξανεμιστεί και η τελευταία ελπίδα τερματισμού, καλής θέσης κτλ.

Πόσο σε επηρεάζει το γεγονός ότι είσαι η κόρη του πολυπρωταθλητή Χρίστου Φασαρία;

Τώρα, όχι και τόσο… στην αρχή είχε λειτουργήσει κατασταλτικά ο πατέρας μου. Μόλις έμαθε ότι είχα την ευκαιρία να τρέχω αλλά ως συνοδηγός προσπάθησε να με αποθαρρύνει. Μου έλεγε μεταξύ σοβαρού και αστείου «δεν είναι παίξε γέλασε το ράλι στην Κύπρο, σκέψου το καλά και μην το κάνεις, γίνε οδηγός, τουλάχιστον αν θα σκοτωθείς, να είναι από δικό σου λάθος και όχι κάποιου άλλου!».

Όταν άρχισα να τρέχω δεν του το έλεγα μερικές φορές, του έλεγα ότι θα πήγαινα marshal ή θεατής – μέχρι που βγήκαμε εκτός ειδικής στην Γαλαταριά το 2011 και ο πρώτος που έφτασε στο σημείο ήταν ένας πελάτης της εταιρίας μας… ο οποίος φυσικά είδε το όνομα μου στο τζάμι του Subaru και τηλεφώνησε στον πατέρα μου να τον ρωτήσει αν είμαι καλά.

Ο πατέρας μου ήταν σπίτι με πυρετό και δεν είχε ιδέα ότι λάμβανα μέρος. Όταν μου είπε πόσο πολύ ανησύχησε τον θύμισε η μητέρα μου ότι και εκείνος τον καιρό του τα ίδια έκανε!

Με το υφιστάμενο οικονομικό κλίμα η πιθανότητα να έχω σύντομα δικό μου αγωνιστικό είναι μάλλον απομακρυσμένη. Ήταν διαφορετικά τα πράγματα τον καιρό που έτρεχε ο πατέρας μου, ναι μεν είχε προηγηθεί εισβολή αλλά το άθλημα γενικότερα ήταν πολύ πιο προσεγγίσιμο οικονομικά. Εξάλλου, ο συνοδηγός κάνει εντελώς διαφορετική δουλειά, έτσι όταν κάποιος πάει να με συγκρίνει τους θυμίζω ότι μιλούν για ανόμοια πράγματα. Εκτιμώ όμως αφάνταστα την συνεχή του διακριτική στήριξη και τον ευχαριστώ.

 

Ευχαριστούμε την Αλεξάνδρα Φασαρία για την προθυμία της να μας παραχωρήσει την πρώτη αυτή συνέντευξη και απο καρδιάς της ευχόμαστε κάθε επιτυχία. Ευχαριστούμε θερμά και το Press Cafe για την φιλοξενεία του και τη παραχώρηση χώρου για τη συνέντευξη μας    presse cafe