Φόρος καυσίμων στην Ευρώπη λόγω προσφύγων

10

Τη γερμανική πρόταση για έναν πανευρωπαϊκό φόρο καυσίμων που θα βοηθούσε στη χρηματοδότηση του κύματος των προσφύγων φαίνεται να υιοθετεί ο Λετονός αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βάλντις Ντομπρόβσκις.

Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προτείνε την περασμένη βδομάδα την θέσπιση φόρου καυσίμων στην Ευρώπη, που θα συμβάλει στην κάλυψη των δαπανών για την αντιμετώπιση του μεγαλύτερου κύματος μετανάστευσης που σημειώνεται στην Ευρώπη από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όπως είπε ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν: «’Ενας φόρος καυσίμων. Σε εθνικό ευρωπαϊκό επίπεδο, θα μπορούσε να είναι μια πιθανή πηγή χρηματοδότησης, ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη ότι οι τιμές της βενζίνης είναι σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Συμφωνώ με τον κ. Σόϊμπλε, χρειαζόμαστε νέες ιδέες στην ευρώπη για την αντιμετώπιση της κρίσης των προσφύγων.»

Η πρόταση Σόιμπλε πυροδότησε κύμα κριτικής, ακόμη και μέσα στους κόλπους του CDU. Με την πρόταση Σόιμπλε είχε διαφωνήσει ανοιχτά και η Γιούλια Κλόκνερ, μια από τις πέντε αντιπροέδρους του κόμματος της Άνγκελα Μέρκελ.

Τι είχε πει ο Σόιμπλε

Η λύση του προσφυγικού προβλήματος δεν θα πρέπει να σκοντάψει στην έλλειψη οικονομικών πόρων, υποστήριζε σε συνέντευξή του ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Για τον λόγο αυτό είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο της επιβολής ενός ευρωπαϊκού φόρου στην βενζίνη.

«Αν οι εθνικοί προϋπολογισμοί ή ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός δεν επαρκούν, θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε σε μέτρα όπως ένας φόρος ορισμένου ύψους σε κάθε λίτρο βενζίνης», είχε δηλώσει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και εξηγούσε ότι έτσι θα είχαμε τα μέσα για μια ευρωπαϊκή απάντηση στο προσφυγικό ζήτημα. Για να συμπηρώσει «Η λύση του προβλήματος δεν θα πρέπει να αποτύχει λόγω περιορισμένων πόρων».

Να τονίσουμε πως όλα τα κράτη μέλη έχουν σημαντικό όφελος από τις φορολογίες στα πετρελαιοειδή. Για παράδειγμα από τα 100 ευρώ που δίνει ένας οδηγός στο πρατήριο καυσίμων το 40% καταλήγει στην βιομηχανία πετρελαίου ( την χώρα και την εταιρεία εξόρυξης, το διυλιστήριο, την εταιρεία διανομής και τον πρατηριούχο) το υπόλοιπο 60% καταλήγει στο κάθε κράτος μέσω φόρων.