24hours LeMans: Ξεκινούν οι μηχανές…

42

Ο θρυλικός αγώνας των 24 ωρών του Le Mans έχει την τιμητική του αυτό το μήνα καθώς 14 -15 Ιουνίου θα διεξαχθεί για 82η φορά στην ιστορία του. Μια ιστορία τόσο μεγάλη και παλιά όσο τα παραμύθια. Οδηγοί και μηχανές θα βρίσκονται στα όριά τους για μία ολόκληρη μέρα. Είναι το τρίτο μέλος της «Αγίας Τριάδας» του μηχανοκίνητου αθλητισμού την οποία συναποτελούν μαζί με το Grand Prix του Μονακό και τα 500 μίλια της Ινδιανάπολις – αγώνες που έχουν ήδη διεξαχθεί μέσα στη χρονιά.

LeMans_19110

Ο θρυλικός αυτός αγώνας είναι και ο τρίτος στη σειρά του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Αντοχής Αυτοκινήτον της FIA που συνδιοργανώνεται από την Διεθνή Ομοσπονδία Αυτοκινήτου (FIA) και του Automobile Club de l’ Oues (ACO). Η φετινή χρονιά ξεκίνησε τον Απρίλιο από το Silverstone στην Βρετανία και θα ολοκληρωθεί μετά από 8 στάσεις στο Autodromo Jose Carlos Pace της Βραζιλίας.

Η ιστορία του αγώνα…
Οι 24 ώρες του Le Mans είναι ο αρχαιότερος αγώνας αντοχής αυτοκινήτων καθώς ο πρώτος αγώνας έγινε στις 26 και 27 Μάιου το 1923, κοντά στην ομώνυμη πόλη της Γαλλίας, Le Mans. Από την επόμενη χρονιά ο Ιούνιος καθιερώθηκε, εκτός από το 1956, που έγινε τον Ιούλιο και το 1968, που έγινε τον Σεπτέμβρη. Το 1936, η μεγάλη οικονομική ύφεση δεν επέτρεψε την διεξαγωγή του αγώνα αλλά και ο δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος από το 1940 έως το 1948.
Ο αγώνας διαρκεί μία ολόκληρη ημέρα και άνθρωποι και μηχανές βρίσκονται στο όριο για 24 ώρες, στο Circuit de la Sarthe, το οποίο αποτελείται από δημόσιους δρόμους που χρησιμοποιούνται στο μεγαλύτερο κομμάτι του χρόνου και το συνολικό μήκος της πίστας είναι 13,629 χιλιόμετρα. Οι οδηγοί περνούν το μεγαλύτερο μέρος του γύρου με το γκάζι κολλημένο στο πάτωμα με ποσοστό 85% καθώς η μεγαλύτερη ευθεία έχει μήκος 5 χιλιόμετρα Τη διοργάνωση του αγώνα την αναλαμβάνει το Automobile Club de l’ Ouest, το οποίο ιδρύθηκε το 1906 από μια ομάδα ανθρώπων στην πόλη Le Mans.

fiawec-4

Την εποχή που τα Grand Prix αναπτύσσονταν στην Ευρώπη, το Le Mans δοκίμασε μια διαφορετική εκδοχή των αγώνων. Αντί να επικεντρώνεται στην επίτευξη του ταχύτερου αυτοκινήτου με σκοπό τον καλύτερο χρόνο, οι 24 ώρες του Le Mans επικεντρώνονται στην ικανότητα των κατασκευαστών να δημιουργήσουν γρήγορα και αξιόπιστα αγωνιστικά αυτοκίνητα. Αυτό οδήγησε σε καινοτόμες ιδέες για την καλύτερη κατανάλωση καυσίμου, την αξιοπιστία καθώς η φύση των αγώνων αντοχής απαιτούν το λιγότερο δυνατό χρόνο παραμονής του αυτοκινήτου στα pit. Την ίδια στιγμή ο σχεδιασμός των αγωνιστικών οδήγησε στη δημιουργία αεροδυναμικά καλύτερων αυτοκινήτων.
Ένας από του σημαντικούς παράγοντες στον αγώνα είναι επίτευξη της μέγιστης τελικής ταχύτητας καθώς η πίστα έχει πολύ μεγάλες ευθείες. Αυτό σημαίνει πως τα αγωνιστικά θα πρέπει να έχουν τη μέγιστη δυνατή τελική ταχύτητα χωρίς όμως να υστερούν στις στροφές. Τα πρώτα αυτοκίνητα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν αυτοκίνητα δρόμου τα οποία υπέστησαν αρκετή «δίαιτα» έτσι ώστε να φύγουν τα περιττά κιλά. Οι καινοτόμοι μηχανικοί της Bugatti σχεδίασαν καλά αεροδυναμικά αγωνιστικά, τα οποία ήταν με τέτοιο τρόπο σχεδιασμένα ώστε να επιτυγχάνουν τη μέγιστη δυνατή τελική ταχύτητα. Μετά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι περισσότεροι κατασκευαστές υιοθέτησαν νέες τεχνικές και σχεδιασμούς ώστε να έχουν καλύτερα αεροδυναμικά αγωνιστικά. Καθώς τα χρόνια περνούσαν τα αυτοκίνητα γινόντουσαν μεγαλύτερα αλλά και ελαφρύτερα. Με μεγαλύτερη αεροδυναμική ικανότητα στις στροφές χωρίς να υστερούν στις ευθείες. Το cockpit αρχικά καλύφθηκε ώστε να υπάρχουν μικρότερες αεροδυναμικές αντιστάσεις αλλά στη συνέχεια τα ανοιχτά cockpit καθιερώθηκαν. Η αεροδυναμική έφτασε στο αποκορύφωμα της το 1989 προτού η ευθεία Mulsanne τροποποιηθεί. Κατά την διάρκεια του αγώνα του 1988 το πρωτότυπο της VW έπιασε 404 χλμ/ώρα αλλά το αγωνιστικό ήταν σχεδόν αδύνατο να οδηγηθεί στο υπόλοιπο κομμάτι της πίστας. Το 1989, η C9 της Mercedes Benz στις κατατακτήριες δοκιμές έπιασε 399 χλμ/ώρα.

logo-24-heures-du-mans-2014-dateΟι κινητήρες όλα αυτά τα χρόνια…
Οι κινητήρες που έχουν χρησιμοποιηθεί όλα αυτά τα χρόνια στις 24 ώρες του Le Mans ποικίλουν, με τον μικρότερο σε κυβικά να είναι της Simca Cinq με μόλις 569 κ.εκ. και τον μεγαλύτερο να είναι της Chrysler Viper GTS-R με 7986 κ.εκ. Ο πρώτος υπερτροφοδοτούμενος κινητήρας έκανε την εμφάνισή του το 1929 και στην πορεία εγκαταλείφτηκε ως το 1974, που έκανε και πάλι την εμφάνισή του. Το πρώτο αγωνιστικό το οποίο δεν είχε έμβολα έκανε την εμφάνισή του το 1963, όταν η Rover συνεργαζόταν με την BRM χρησιμοποιώντας τουρμπίνα αερίων. Οι ρότορες έκαναν την εμφάνισή τους με τους κινητήρες Wankel από τη Mazda το 1970. Οι μικροί σε μέγεθος κινητήρες της ιαπωνικής εταιρείας έπασχαν, όμως, από υπερβολική κατανάλωση καυσίμου. Μετά από χρόνια εξέλιξης η Mazda κατάφερε να γίνει η μοναδική εταιρεία η οποία νίκησε με κινητήρα χωρίς έμβολα το 1991, με το 787B.

LeMans-3Εναλλακτικά καύσιμα…

Τα εναλλακτικά καύσιμα μπήκαν στο παιχνίδι από το 1949, με τον κινητήρα πετρελαίου της Delettrez Special. Το 2006 μπήκαν δυναμικά στο χώρο με την Audi και το R10 TDI, το οποίο έγινε το πρώτο αγωνιστικό που νίκησε στις 24 ώρες του Le Mans με κινητήρα πετρελαίου. Η αιθανόλη ως καύσιμο εμφανίστηκε το 1980 στην τροποποιημένη Porsche 911, η οποία νίκησε στην κατηγορία της. Τα εναλλακτικά βιολογικά καύσιμα εμφανίστηκαν το 2004 με την ομάδα Nasamax DM139-Judd. Το 2008 επιτράπηκε η χρήση βιοκαυσίμων με 10% αιθανόλη για τους βενζινοκινητήρες και βιο-ντίζελ για τους ντιζελοκινητήρες, με την Audi να είναι η πρώτη που χρησιμοποίησε τα καύσιμα αυτά σε συνεργασία με τη Shell. Από το 2009 και μετά, οι κανονισμοί της ACO για τον αγώνα επιτρέπουν υβριδικά αγωνιστικά τα οποία θα φέρουν συστήματα KERS (σύστημα ανάκτησης κινητικής ενέργειας) ή TERS (σύστημα ανάκτησης θερμικής ενέργειας). Τα αγωνιστικά που έχουν αυτά τα συστήματα το 2009 ήταν σε διαφορετική κατηγορία αλλά από το 2010 και ύστερα ήταν κανονικά στο πρωτάθλημα WEC.
Οι 24 ώρες του Le Mans αποτελούνται από δύο κατηγορίες αγωνιστικών, η πρώτη είναι τα πρωτότυπα , τα οποία χωρίζονται σε δύο υποκατηγορίες και η δεύτερη είναι τα Grand Touring , τα οποία και αυτά με τη σειρά τους χωρίζονται σε δύο υποκατηγορίες. Τα πρωτότυπα είναι αγωνιστικά αυτοκίνητα τα οποία έχουν δημιουργηθεί αποκλειστικά για αγώνες σε πίστα και πληρούν τους τεχνικούς κανονισμούς του ACO. Ενώ η κατηγορία Grand Touring αποτελείται από αγωνιστικά που βασίζονται σε μοντέλα αυτοκινήτων δρόμου τα οποία έχουν ομολογκαριστεί κατάλληλα για τον αγώνα.

LeMans-8Η κατηγορία των πρωτοτύπων ονομάζεται LMP και χωρίζεται σε δύο υποκατηγορίες, την LMP1 και την LMP2. Τα αγωνιστικά της LMP1 έχουν ανοιχτό ή κλειστό cockpit και είναι τεχνολογικά εξαιρετικά ανεπτυγμένα. Τα πρωτότυπα αυτής της κατηγορίας είναι τα AUDI R18 E-TRON QUATTRO, TOYOTA TS 030 – HYBRID, LOLA B12/60 COUPE – TOYOTA, και HPD ARX 03c – HONDA. Τα αγωνιστικά της κατηγορίας LMP1 μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε από τα λευκά φώτα και από το κόκκινο φόντο στον αριθμό του αγωνιστικού.
Τα τεχνικά χαρακτηριστικά των αγωνιστικών LMP1 είναι:

» Ελάχιστο βάρος: 900 κιλά.
» Μέγιστο όριο κυβισμού του κινητήρα: 3.400 κ.εκ. για τους ατμοσφαιρικούς βενζινοκινητήρες, 2.000 κ.εκ. για τους υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες βενζίνης και 3.700 κ.εκ. για τους ντιζελοκινητήρες.
» Μέγιστο φορτίο καυσίμου: 75 λίτρα για τους απλούς βενζινοκινητήρες και 73 λίτρα για τους υβριδικούς κινητήρες βενζίνης. 60 λίτρα για τους απλούς ντιζελοκινητήρες και 58 για τους υβριδικούς κινητήρες ντίζελ.
» Κιβώτιο ταχυτήτων 6 σχέσεων.

Η υποκατηγορία LMP2 αποτελείται από παρόμοια αγωνιστικά αυτοκίνητα με την LMP1, με ανοιχτό ή κλειστό cockpit. Στην υποκατηγορία αυτή όμως υπάρχει χρηματικό όριο το οποίο δεν πρέπει να ξεπερνούν οι ομάδες. Για το σασί έχουν στη διάθεσή του 335.000 ευρώ και για τον κινητήρα 75.000 ευρώ. Συνήθως σε αυτή την κατηγορία η πλειοψηφία των συμμετοχών είναι ιδιωτικές και όχι εργοστασιακές. Τα διαθέσιμα σασί είναι: ORECA 03, LOLA B12/80 COUPE, MORGAN, HPD ARX 03b, ZYTEK Z11SN, LOTUS T128 και ALPINE. Ενώ τους κινητήρες παρέχουν οι NISSAN, JUDD, HONDA και LOTUS. Τα αγωνιστικά της κατηγορίας LMP2 μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε από τα λευκά φώτα και από το μπλε φόντο στον αριθμό του αγωνιστικού.
Τα τεχνικά χαρακτηριστικά των αγωνιστικών LMP2 είναι:
» Ελάχιστο βάρος: 900 κιλά.
» Μέγιστο όριο κυβισμού του κινητήρα: 5.000 κ.εκ. και με το μέγιστο αριθμό κυλίνδρων στους 8 για τους ατμοσφαιρικούς κινητήρες, 3.200 κ.εκ. για τους υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες και με το μέγιστο των κυλίνδρων στους 6.
» Μέγιστο φορτίο καυσίμου: 75 λίτρα.
» Κιβώτιο ταχυτήτων 6 σχέσεων.

2014-Porsche-911-RSR-ImageΗ κατηγορία Grand Touring αποτελείται από τις υποκατηγορίες LM GTE Pro και LM GTΕ Am.

Στην υποκατηγορία LM GTE Pro είναι τα FERRARI 458 ITALIA, CHEVROLET CORVETTE C6 ZR1, PORSCHE 911 RSR, DODGE VIPER GTS-R και ASTON MARTIN VANTAGE V8. Τα αγωνιστικά της κατηγορίας LM GTE Pro μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε από τα κίτρινα φώτα και από το πράσινο φόντο στον αριθμό του αγωνιστικού.
Τα τεχνικά χαρακτηριστικά των αγωνιστικών κατηγορίας LM GTE Pro είναι:
» Ελάχιστο βάρος: 1245 κιλά.
» Μέγιστο όριο κυβισμού του κινητήρα: 5.500 κ.εκ. για τους ατμοσφαιρικούς κινητήρες, 4.000 κ.εκ. για τους υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες.
» Μέγιστο φορτίο καυσίμου: 90 λίτρα.
» Κιβώτιο ταχυτήτων 6 σχέσεων.

Τα αγωνιστικά της υποκατηγορίας LM GTΕ Am έχουν τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά με αυτά της LM GTE Pr αλλά θα πρέπει να έχουν τουλάχιστον ύπαρξη ενός έτους με αποτέλεσμα να μην έχουν τις τελευταίες αναβαθμίσεις. Τα αγωνιστικά είναι CHEVROLET CORVETTE C6 ZR1, PORSCHE 911 GT3 RSR, FERRARI 458 ITALIA και ASTON MARTIN VANTAGE V8. Τα αγωνιστικά της κατηγορίας LM GTE Am μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε από τα κίτρινα φώτα και από το πορτοκαλί φόντο στον αριθμό του αγωνιστικού.
Τα τεχνικά χαρακτηριστικά των αγωνιστικών LM GTΕ Am είναι:
» Ελάχιστο βάρος: 1245 κιλά.
» Μέγιστο όριο κυβισμού του κινητήρα: 5.500 κ.εκ. για τους ατμοσφαιρικούς κινητήρες, 4.000 κ.εκ. για τους υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες.
» Μέγιστο φορτίο καυσίμου: 90 λίτρα.
» Κιβώτιο ταχυτήτων 6 σχέσεων.

Όλα τα αγωνιστικά μάχονται για το καλύτερο στην ίδια στιγμή μέσα στην πίστα, όλες οι κατηγορίες ταυτόχρονα. Ο τελικός νικητής συνήθως προκύπτει από την κατηγορία LMP 1, ο οποίος παίρνει το τρόπαιο. Κάθε κατηγορία και υποκατηγορία έχει τα δικά της τρόπαια. Τα πληρώματα των ομάδων για λόγους ασφαλείας δεν επιτρέπεται να οδηγήσουν για περισσότερο από 4 συνεχόμενες ώρες και συνολικά όχι πάνω από 14 ώρες.

Οι κανονισμοί τους οποίους θέτει η ACO για λόγους αύξησης της αξιοπιστίας αλλά και της σωστής διατήρησης έχουν να κάνουν και με τις αλλαγές των υγρών των αγωνιστικών, όπως λιπαντικά, υδραυλικά, ψυκτικά κτ.λ. Έτσι λοιπόν ένα αγωνιστικό εάν δεν καταφέρει να ολοκληρώσει την πρώτη ώρα του αγώνα χωρίς τις απαραίτητες αλλαγές, έχει αποκλειστεί από τον αγώνα. Ένας άλλος κανονισμός, αυτή τη φορά και για λόγους ασφαλείας, είναι η διακοπή της λειτουργίας του κινητήρα του αγωνιστικού κατά τον ανεφοδιασμό του με καύσιμα. Με αυτόν τον τρόπο δοκιμάζεται ο κινητήρας, αν έχει την ικανότητα να εκκινεί συχνά σε συνθήκες αγώνα. Επίσης κατά τη διάρκεια του ανεφοδιασμού, οι μηχανικοί απαγορεύεται να κάνουν οποιαδήποτε εργασία στο αγωνιστικό. Αυτό έχει αποτέλεσμα να οδηγεί τις ομάδες σε νέες λύσεις ώστε να μειώνουν το χαμένο χρόνο μέσα στα pit. Κατά τη διάρκεια του ανεφοδιασμού για καύσιμα οι οδηγοί επιτρέπεται να αλλάξουν.
Οι ελεύθερες δοκιμές γίνονται την Τετάρτη και την Πέμπτη οι κατατακτήριες, ενώ τη Δευτέρα και την Τρίτη πριν τις ελεύθερες δοκιμές γίνεται έλεγχος των αγωνιστικών. Η Παρασκευή είναι μέρα ξεκούρασης αλλά και η μέρα της παρέλασης όλων των οδηγών από την πόλη Le Mans. Νικητής του αγώνα είναι η ομάδα που θα καλύψει τη μεγαλύτερη απόσταση, ενώ για να πάρει καρό σημαία ένα αγωνιστικό πρέπει να περάσει τη γραμμή εκκίνησης-τερματισμού μετά τη συμπλήρωση 24 ωρών. Τις τελευταίες στιγμές του αγώνα στο παρελθόν εκτυλίσσονταν δραματικές σκηνές καθώς αγωνιστικά χτυπημένα τα οποία βρίσκονταν στα pit για ώρες έβαζαν μπροστά και περνούσαν τη γραμμή εκκίνησης τερματισμού ώστε να τερματίσουν τον αγώνα, αυτό όμως απαγορεύτηκε τα επόμενα χρόνια. Η ACO αναγκάζει πλέον τις ομάδες να έχουν καλύψει κάποια απόσταση μέσα στην τελευταία ώρα ώστε να μπορούν να τερματίσουν. Επίσης τα αγωνιστικά πρέπει να έχουν καλύψει το 70% της απόστασης που έχει καλύψει ο νικητής. Αν κάποιο αγωνιστικά δεν καλύψει αυτή την απόσταση, δεν παίρνει κατάταξη.
Andre Lagache και Rene Leonard οι πρώτοι νικητές…
Οι πρώτοι νικητές των 24 ωρών του Le Mans ήταν οι Γάλλοι, Andre Lagache και Rene Leonard. Στους πρώτους αγώνες του θεσμού κυριάρχησαν οι Γάλλοι, Βρετανοί και Ιταλοί οδηγοί με τις Bugatti, Bentley και Alfa Romeo.
Μετά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι συμμετοχές σε οδηγούς και εταιρείες που λάμβαναν μέρος αυξήθηκαν. Το 1955 όμως, η Mercedes Benz 300 SLR του Pierre Levegh είχε ένα άσχημο ατύχημα στο οποίο σκότωσε περισσότερους από 80 ανθρώπους, (θεατές και κριτές) αλλά και τον ίδιο της τον οδηγό. Περισσότερα για το τραγικό αυτό περιστατικό αλλά και για όλες τις μαύρες σελίδες του θρυλικού αυτού αγώνα όλα αυτά τα χρόνια σε επόμενο μας αφιέρωμα.
Το αποτέλεσμα αυτού του τραγικού συμβάντος ήταν η αποχώρηση της γερμανική εταιρείας από το μηχανοκίνητο αθλητισμό αλλά και η θέσπιση νέων κανονισμών ασφαλείας. Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, το Ford GT40s κατέκτησε 4 συνεχόμενες νίκες, βάζοντας το όνομά του στη λίστα των πιο επιτυχημένων αυτοκινήτων στην ιστορία του Le Mans.
Η αύξηση της ιπποδύναμης…
Η δεκαετία, του ’70, ήταν η δεκαετία της αύξησης της ιπποδύναμης των αγωνιστικών και οι επιτεύξεις εξαιρετικά μεγάλων ταχυτήτων. Η Porsche με τα μοντέλα 917, 935 και 936 κυριάρχησε στο θεσμό. Αυτές οι γρήγορες ταχύτητες οδήγησαν στην αντικατάσταση του τυπικού κύρους του Le Mans  και οι ανταγωνιστές κινήθηκαν προς πιο ακραίες ταχύτητες και  πιο ακραία σχέδια αυτοκινήτων. Παρόλα αυτά εξακολουθούν να συμμετάσχουν και αυτοκίνητα με βάση την παραγωγή τους που πλέον ανταγωνίζονται στις χαμηλότερες κατηγορίες.

Τα πρωτότυπα και η κυριαρχία της Porsche…

Η κατασκευή πλέον πρωτοτύπων αγωνιστικων αυτοκίνητα έγινε ο κανόνας στο Le Mans. Η Porsche 917, 935, και 936 ήταν κυρίαρχη σε όλη αυτή τη δεκαετία, αλλά μια αναβίωση από Γάλλους κατασκευαστές Matra-Simca και η Renault είδε στο Le Mans και πάλι νίκη για το έθνος στο σπίτι τους από τον αγώνα το 1950. Παραδόξως το 1970 συνδέεται επίσης με καλές επιδόσεις από πολλούς κατασκευαστές.

Δύο κατάφεραν να ολοκληρώσουν τα πάντα με νίκες στην ιστορία του Le Mans ο John Wyer κέρδισε στο Mirage του το 1975, ενώ το ομότιτλο σασί Jean Rondeau πήρε στο Le Mans το τρόπαιο του νικητή το 1980.

Μια κυριαρχία που συνεχίστηκε και την επόμενη δεκαετία, αυτή του ’80, με την Porsche 956 και 962 στη νέα, τότε, κατηγορία C με τα αγωνιστικά μονοθέσια.
Νέοι “παίκτες” στο παιχνίδι…
Τα τέλη της δεκαετίας αυτής και οι αρχές της επόμενης ήταν άκρως ανταγωνιστικά καθώς από το 1988 έως και το 1993 τέσσερις διαφορετικές εταιρείες κατέκτησαν το τρόπαιο με τα δικά τους πρωτότυπα, αυτές ήταν η Jaguar με την XJR-9 και την XJR-12 που ήταν η πρώτη εταιρεία που έσπασε το μονοπώλιο της γερμανική εταιρείας στα τέλη της δεκαετίας.
Η Mercedes Benz το 1989 με τη Sauber C9, η Mazda με το 787Β και η Peugeot με το 905. Το 1994 ήταν η πρώτη χρονιά της κατηγορίας Grand Tourer, με την Porsche να γίνεται η πρώτη ομάδα που νικά στην κατηγορία χάρη σε ένα παραθυράκι των κανονισμών καθώς έλαβε μέρος στον αγώνα με το πρωτότυπο 962 και όχι με αυτοκίνητο παραγωγής. Η επόμενη χρονιά ήταν η παρθενική εμφάνιση της McLaren στο θεσμό στην κατηγορία GT1. Η αξιοπιστία της την έφερε στην πρώτη θέση μπροστά από τα πρωτότυπα χρίζοντάς την έτσι νικήτρια στην πρώτη της εμφάνιση. Στην εκπνοή της χιλιετίας, η BMW με το πρωτότυπο V12 LMR κατέκτησε την πρώτη της νίκη στο θεσμό.

Μια άλλη γερμανική εταιρεία νίκησε στον πρώτο αγώνα της νέας χιλιετίας, αυτή ήταν η Audi με το R8, με το οποίο σάρωσε τον ανταγωνισμό κατακτώντας τους 5 από τους 6 πρώτους αγώνες της νέας χιλιετίας. Ο αντικαταστάτης του ήταν το πρωτότυπο R10 TDI με κινητήρα ντίζελ, το οποίο έκανε την εμφάνισή του το 2006, συνεχίζοντας το έργο του προκατόχου του. Η κυριαρχία της Audi έσπασε το 2009 από το Peugeot 908 HDi.

LeMans-audi-r18-e-tron-quattro-diesel-hybridΗ κυριαρχία της AUDI 2011 μέχρι τώρα…
Οι Γερμανοί όμως επέστρεψαν στην κορυφή με το Audi R15 TDI το 2010 και συνέχισαν με το 2011 με το Audi R18 TDI μετά από μια στενή νίκη με τους κυριότερους τους αντιπάλους την Peugeot. O αγώνας κατά πάσα πιθανότητα θα μείνει στην ιστορία για τις 2 μεγάλες συντριβές που αφορούσαν τα Audi με οδηγούς τους Allan McNish και Mike Rockenfeller. Ευτυχώς και οι δύο οδηγοί δεν έπαθαν τίποτα και ήταν σε θέση να περπατήσουν μακριά από τα συντρίμμια των αυτοκινήτων τους.
Το 2012 η Audi σημείωσε μια ιστορική νίκη με το πλήρωμα των Lotterer/Fassler/Treluyer στο Audi R18 e-tron με το No1. Το πλήρωμα του υβριδικού Audi κατέκτησε, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον θρυλικό αγώνα, σημειώνοντας την πρώτη νίκη στις 24 ώρες του Le Mans το 2011 για αγωνιστικό αυτοκίνητο με τεχνολογία ανάκτησης ενέργειας και τετρακίνηση. Μετά την αποχώρηση της Peugeot για οικονομικούς λόγους, ήταν η Toyota που σηκώθηκε να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Audi. Ωστόσο, δύο μεγάλες συντριβές, άφησαν τον οδηγό Antony Davidson με σπασμένο το πίσω μέρος της Toyota TS030 στη δεύτερη θέση και η υβριδική diesel της Audi, με το R18 e-tron quattro πήρε τελικά την τιμητική διάκριση και τη νίκη. Αυτή ήταν η ένατη νίκη για τον Δανό Tom Kristensen και η 3η για το Βρετανό οδηγό Allan McNish. Ωστόσο, ο περσινός αγώνας επισκιάστηκε από το θάνατο του οδηγού Allan Simonsen μετά την πρόωρη συντριβή του Aston Martin V8 Vantage.

LeMans-3Porsche η πιο επιτυχημένη ομάδα…

Η Porsche είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα όλων των εποχών στο θεσμό των 24 ωρών του Le Mans, έχοντας κατακτήσει 16 νίκες εκ των οποίων οι 7 είναι συνεχόμενες, από το 1981 έως το 1987. Δεύτερη έρχεται η Ferrari με 9 νίκες εκ των οποίων οι 6 είναι συνεχόμενες από το 1960 έως το 1965. Η Audi παρά την πρόσφατη ιστορία της στον αγώνα είναι η τρίτη πιο επιτυχημένη ομάδα με 8 νίκες, εκ των οποίων οι 5 είναι συνεχόμενες την περίοδο 2004-2008.
Η Porsche κυριάρχησε τη δεκαετία του 1980 στο Le Mans με τη νέα ομάδα αυτοκινήτων C φόρμουλα του αγώνα που ώθησε τα όρια της αποδοτικότητας των καυσίμων. Η Porsche 956 ήταν ο πρωτοπόρος σε αυτόν τον τομέα. Αυτό αντικαταστάθηκε αργότερα από την επιτυχημένη 962.  Τα δύο αυτά σασί ήταν σχετικά φθηνά και οι οδηγοί ήταν σε θέση να τα αγοράσουν μαζικά. Αυτό οδήγησε σε ένα πλαίσιο Porsche να κερδίσει για έξι συνεχόμενα χρόνια. Η δεκαετία του 1980 είδε την Jaguar και τη Mercedes-Benz να κάνουν την επιστροφή τους στους αγώνες σπορ αυτοκινήτων, ενώ η εισροή των Ιαπώνων κατασκευαστών είδε πρωτότυπα από τη Nissan και τη Toyota στο Le Mans 24 ώρες. Ωστόσο, ο μοναδικός περιστροφικός κινητήρα της Mazda 787B ήταν ο μοναδικός που κέρδισε τον αγώνα το 1991.

Το 1992 και το 1993 η Peugeot εισέρχεται στον αγώνα του Le Mans 24 και ήταν η κυρίαρχος στον αγώνα, με τα Prototype C .

Το διάσημο σιρκουί του Le Mans δέχθηκε ίσως τη πιο σημαντική τροποποίηση του το 1990. Η εικονική ευθεία Mulsanne άλλαξε ώστε να συμπεριλάβει δύο σικέιν. Αυτή η αλλαγή έγινε για να μειωθούν οι ταχύτητες άνω των 250 mph και το πέτυχαν οι οργανωτές του αγώνα, η ACO (Automobile Club de L’Ouest). Προσπάθησαν να μειώσουν την υπερβολική ταχύτητα σε ορισμένα τμήματα της διαδρομής. Παρά τις αλλαγές αυτές, οι ταχύτητες πάνω από 200 μίλια/ώρα εξακολουθούν να φτάνουν τακτικά σε διάφορα σημεία του γύρου στο Le Mans.

Πολυνίκης οδηγός ο Tom Kristensen…
Ο Tom Kristensen είναι ο σύγχρονος Jacky Ickx του Le Mans καθώς μετρά 9 νίκες, οι οποίες τον φέρνουν πρώτο στον πίνακα των πιο επιτυχημένων οδηγών στην ιστορία του θεσμού εκ των οποίων οι 6 είναι συνεχόμενες από το 2000 έως το 2005. Ο Βέλγος μετρά 6 νίκες και βρίσκεται στη 2η θέση, πάνω από τους Derek Bell, Frank Biela, Emanuele Pirro, οι οποίοι έχουν 5 νίκες και βρίσκονται στην 3η θέση.

fiawec-13Αρκετά μεγάλος ανταγωνισμός φέτος…

Σε λιγότερες από δέκα μέρες άνθρωποι και μηχανές θα ριχθούν στη μάχη της φετινής χρονιάς και ο κάθε ένας φίλος του αθλήματος περιμένει εναγωνιώς την εξέλιξη του. Η επιστροφή της Porsche η δυναμική παρουσία της Toyota αλλά και η κυριαρχία των τελευταίων ετών της  Audi μας προετοιμάζουν για ένα πολλά υποσχόμενο ανταγωνισμό, καθώς εκτός από την πολυπόθητη επιστροφή της Porsche και οι υπόλοιπες ομάδες δείχνουν εξαιρετικά δυνατές μέχρι στιγμής.

Η Porsche με την 919 Hybrid που είναι ίσως το πιο σύνθετο αγωνιστικό αυτοκίνητο που έχει κατασκευαστεί ποτέ με εξαιρετικά προηγμένα συστήματα ανάκτησης ενέργειας και κίνησης, με την γερμανική εταιρία να υπόσχεται το πιο αποτελεσματικό αγωνιστικό της.

Σύμφωνα με τους φετινούς κανονισμούς, η ποσότητα της ηλεκτρικής ενέργειας που κάθε οδηγός μπορεί να χρησιμοποιήσει ανά γύρο στο Le Mans ως επιπλέον ώθηση είναι περιορισμένη, με τους κανόνες να προσδιορίζουν τέσσερις κατηγορίες επιπέδων ενέργειας, που κυμαίνονται από 2 έως 8 megajoules (MJ).

Η 919 Hybrid ανήκει στην κατηγορία των 6 megajoule, πράγμα που σημαίνει ότι το πρωτότυπο LMP1 μπορεί να χρησιμοποιήσει ακριβώς 1,67 κιλοβατώρες (kWh) ενέργειας στα 13,63 χιλιόμετρα του γύρου, και αυτό γιατί η 1 κιλοβατώρα ισοδυναμεί με 3,6 megajoules. Αυτό σημαίνει ότι η 919 Hybrid παράγει και χρησιμοποιεί 581,2 kWh κατά τη διάρκεια των 348 γύρων του Circuit de la Sarthe. Για να καταλάβεις την ποσότητα της συγκεκριμένης ενέργειας, αυτή μπορεί να φωτίσει μια λάμπα 60 watt για 9.687 ώρες ήτοι 403 μέρες.

Η ανάκτηση θερμοδυναμικής ενέργειας του 919 Hybrid από τα καυσαέρια είναι μοναδική στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής (WEC), καθιστώντας το μοναδικό αυτοκίνητο που ανακτά ενέργεια όχι μόνο όταν τα φρένα, αλλά και όταν επιταχύνει, με τα δύο συστήματα να μετατρέπουν την κινητική και θερμική ενέργεια σε ηλεκτρική, με αυτή να αποθηκεύεται σε μια υγρόψυκτη μπαταρία ιόντων λιθίου.

Τέλος, ο 2-λιτρος V4 turbo κινητήρας βενζίνης παράγει περισσότερα από 500 άλογα και σύμφωνα με τους κανονισμούς δεν επιτρέπεται να κάψει περισσότερα από 4,78 λίτρα καυσίμου ανά γύρο στο Le Mans.

LeMans-1Η Toyota στις πρώτες θέσεις των δοκιμών …

Μετά τις νίκες στους δύο πρώτους αγώνες του WEC 2014 η Toyota έδειξε και στο test του Le Mans πως μάλλον, είναι η ομάδα που πρέπει να νικήσουν οι υπόλοιποι για να κατακτήσουν τη νίκη στον 24ωρο αγώνα. To TS040 Hybrid με το No8, στα χέρια του Sebastien Buemi, σημείωσε χρόνο 3:23:014 και πήρε την πρώτη θέση στις δοκιμές που έκαναν οι ομάδες στην πίστα του Le Mans με το άλλο Νο7 Toyota, να κάνει χρόνο 0.142 δευτερόλεπτα αργότερο στα χέρια  του Kazuki Nakajima και να κατακτά τη δεύτερη θέση. Οι 12 φορές νικητές της Audi, αρκέστηκαν στην τρίτη και τέταρτη θέση με τον Marco Bonanomi (Νο3 Audi R18 e-tron quattro ) να σημειώνει χρόνο 3:23:799 και τον Loic Duval (No1), 3:24:453. Η Porsche, που επιστρέφει στον θεσμό μετά από περισσότερα από 15 χρόνια, κατάφερε ένα 3:24:692 με την 919 Hybrid του Neel Jani για την πέμπτη θέση και ένα 3:24:911 με τον Timo Bernhard για την έβδομη. Ανάμεσα τους, βρίσκεται το Audi R18 e-tron quattro του Andre Lotterer με χρόνο 3:24:757. Η ομάδα της Rebellion με τα R-One Toyota της LMP1-L κατηγορίας, πήρε την 8η και την 9η θέση με τους Matthias Beche (Νο12) και Dominik Kraihamer (Νο13) αντίστοιχα αρκετά δευτερόλεπτα πιο πίσω από τον ταχύτερο χρόνο του Buemi.

Φυσικά, δεν γίνεται αγώνας Le Mans χωρίς να υπάρχει κάποιου είδους ένσταση από τις ομάδες για κάποιο θέμα. Στο επίκεντρο του “σκεπτικισμού” στα δοκιμαστικά της 1ης Ιουνίου ήταν η ομάδα της Porsche που παρουσιάστηκε με ένα σημαντικό μέρος του αμαξώματος, να μοιάζει εύκαμπτο, σε σημείο μάλιστα που υποχωρούσε με την πίεση ενός δάχτυλου. Αυτό, θεωρείται κινούμενο αεροδυναμικό βοήθημα (με προφανή οφέλη σε υψηλές ταχύτητες όπως αυτές που αναπτύσσονται στην πίστα του Le Mans) και είναι παράνομο, όπως και στην F1. Επίσης, παρατηρήθηκε πως σε ένα σημείο, μέρος του αμαξώματος εκτείνεται μερικά χιλιοστά πέραν του τέλους του διαχύτη, κάτι που είναι επίσης παράνομο. Μία ημέρα αργότερα όμως, έγινε σαφές πως το bodykit με το οποίο είχε παρουσιαστεί η Porsche 919 Hybrid ήταν ατελές. Όταν μπήκε στην πίστα για τους πρώτους γύρους, ορισμένοι από τους προβληματισμούς καθησυχάστηκαν. Το ερώτημα για το εύκαμπτο πίσω μέρος όμως παραμένει και Toyota και Audi ζήτησαν διευκρινήσεις επί τους θέματος.

Η αγωνιστική δράση ξεκινά…
Να θυμίσουμε πως το αγωνιστικό πενθήμερο του Le Mans ξεκινά με τις ελεύθερες δοκιμές της Τετάρτης, στις 11 Ιουνίου το βράδυ και το πρώτο σκέλος των κατατακτήριων δοκιμών.  Συνεχίζεται με τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά την Πέμπτη το απόγευμα και το βράδυ. Την Παρασκευή δεν υπάρχει αγωνιστική δράση και γίνεται μόνο η παρέλαση των οδηγών. Το Σάββατο το πρωί έχουμε το Warm-Up και στις 15.00 (16:00 ώρα Κύπρου) της ίδιας ημέρας είναι η εκκίνηση του μεγάλου αγώνα. Η καρό σημαία θα πέσει 24 ώρες μετά, την Κυριακή στις 15.00 (16:00 ώρα Κύπρου).

Το πρόγραμμα του αγώνα σε ώρες Κύπρου

Τετάρτη 11 Ιουνίου

17:00 – 21:00 Ελεύθερα Δοκιμαστικά

23:00 – 01:00 Κατατακτήριες Δοκιμές 1

Πέμπτη 12 Ιουνίου

20:00 – 22:00 Κατατακτήριες Δοκιμές 2

23:00 – 01:00 Κατατακτήριες Δοκιμές 3

Σάββατο 14 Ιουνίου

10:00 – 10:45 Warm-Up

16:00 Εκκίνηση του αγώνα

Κυριακή 15 Ιουνίου

16:00 Τερματισμός του αγώνα