‘Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους αυτούς που με εμπιστεύθηκαν

45

Για τους παλαιούς του μηχανοκίνητου αθλητισμού της Κύπρου όταν αναφωνούνται ονόματα όπως τα πιό κάτω έχουν κάτι το κοινό ήταν όλοι συνοδηγοί.

Μιά φωτογραφία χίλιες λέξεις από συνάντησει φίλων στην Λεμεσό από αριστερά Ντίμης Μαυρόπουλος, Θεόδωρος Βασιλειάδης, Αντώνης Ιερόπουλος και πρώτος από δεξιά ο Αντρέας Χριστοδουλίδης απολογούμαστε που δεν γνωρίζουμε τα ονόματα τον δύο άλλων στη φωτογραφία

Γιαννάκης Θεοφάνους, Θεόδωρος Βασιλειάδης, Μιχαλάκης Μιχαήλ, Ανδρέας Γιαπανάς, Αλκης Λογγίνος, Μακάριος Παναγιώτου, Γεώργιος Λαός, Πέτρος Λαός, Ρόκυς Αναστασίου, Νίκος Αντωνιάδης, Γεώργιος Σεργίδης, Λένας Κλεάνθους, Παναγιώτης Σιάλος, Ανδρέας Χριστοδουλίδης, Κούλλης Ξενοφώντος, Κώστας Γεωργίου Τσιπς, Ελενα Πιερή, Γιώργος Αλεξάνδρου, Γεώργιος Μεταξάκης, Μιχάλης Ζίττης, Σάββας Λαός, Κλεάνθης Κλεάνθους, Φαίδρος Καραολής, Λάκης Χαραλάμπους, Νικήτας Σταυρινού και πολλά άλλα τα οποία δεν μπορείς να θυμιθείς σε μια στιγμή είναι συνοδηγοί που έχουν αφήσει ο κάθε ένας το δικό τους στίγμα στην ιστορία των αγώνων αυτοκινήτου στην Κύπρο.

Δυστυχώς είμαστε αναγκασμένοι για μια ακόμη φορά να το αναφέρουμε με πικρία μπορώ να πώ που δεν είναι πουθενά καταγεγραμμένη ολοκληρωμένη η ιστορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Κύπρο. Αρκετοί από αυτούς είναι πολυπρωταθλητές συνοδηγοί και έχουν καθίσει δίπλα από κορυφαίους οδηγούς που και αυτοί δεν είναι καταγεγραμμένη πουθενά.

Βαχαν Τερζιάν και Γιαννάκης Θεοφάνους από τη συμμετοχή τους στο Ράλι Ακρόπολης

Ακόμη και εμείς που είμαστε από τις παλαιές καραβάνες του εξηδικευμένου τύπου δεν μπορέσαμε να δώσουμε ολοκληρωμένη την ιστορία αυτή ή έστω τους πρωταθλητές ράλι οδηγών και συνοδηγών από την γέννηση των αγώνων αυτοκινήτου στην Κύπρο.

Πιο εύκολα είναι τα πράγματα για την ιστορία του ράλι Κύπρος από το πρώτο αγώνα το 1970 μέχρι και τον περσινό όπου τουλάχιστο είναι καταγραμμέμοι οι τρείς πρώτοι της γενικής κατάταξης αλλά και το πρώτο Κυπριακό πλήρωμα..

Αυτή όμως δεν λογίζεται ιστορία των αγώνων αυτοκινήτου στη Κύπρο.

Βαχαν Τερζιάν και Γιαννάκης Θεοφάνους

Το τελευταίο διάστημα με την πανδημία του κορωνοϊου στον πλανήτη και τα περιοριστικά μέτρα που μας έχουν επιβληθεί βρήκαμε χρόνο να ξεσκονίσουμε αρχεία, να βρούμε σημειώσεις, να προσθέσουμε σε αυτές καινούργια στοιχεία και να πλάθουμε ιστορίες.

Πέραν από εμάς που είναι η δουλειά μας και αρκετοί παλαιοί αθλητές μέσα από τα δικά τους αρχεία που διατηρούν επανεμφάνισαν υλικό που με την αναδημοσίευση του πραγματικά μας προκαλεί ριγή συγγκίνησης και δέος προς αυτούς τους ανθρώπους που συνέβαλαν με τον δικό τους τρόπο, με ιδρώτα και χωρίς οικονομικά οφέλοι αλλά από αγάπη για το άθλημα να προσθέσουν σελίδες στην ιστορία των αγώνων αυτοκινήτου στη Κύπρο.

Βαχαν Τερζιάν και Γιαννάκης Θεοφάνους

Ο Γιαννάκης Θεοφάνους τρείς φορές παγκύπριος πρωταθλητής 1981, 1982 και 1984 που πέρασε από το κάθισμα του συνοδηγού σε αρκετά γνωστά ονόματα τόλμησε στην πρόκληση / πρόσκληση που κάνουμε εδώ και καιρό και έγραψε τα δικά του κείμενα τα οποία και έχει αναρτήσει στο προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook.

Βαχαν Τερζιάν και Γιαννάκης Θεοφάνους

Αυτό δείχνει τον χαρακτήρα και το ήθος του αθλητή και καθώς αναγνωρίζουμε πολύ καλά όπως αυτό αναγνωρίζουν και όλοι οι οδηγοί αγώνων είναι ότι οι συνοδηγοί είναι οι αφανείς ήρωες για κάθε αποτέλεσμα σε έναν αγώνα και δυστυχώς δεν παίρνουν την ίδια δημοσιότητα και προβολή που παίρνει ο οδηγός.

Βαχαν Τερζιάν και Γιαννάκης Θεοφάνους

Σε μια χθεσινή του δημοσίευση ο φίλος Γιαννάκης Θεοφάνους εκφράζει ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους οδηγούς που τον εμπιστεύθηκαν ως συνοδηγό.

Βαχαν Τερζιάν και Γιαννάκης Θεοφάνους

Στην επιφάνεια όμως βγήκαν αποσπάσματα και από μια συνέντευξη που είχε δώσει στον συνάδελφο Λούη Ελευθερίου μετά που ανακοίνωσε τον τερματισμό της αθλητικής του σταδιοδρομίας. Στην χαρακτηριστική εκείνη συνέντευξη με τον τίτλο ο ΣΥΝΟΔΗΓΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΑΣ

Ας δούμε όμως το τι έχει αναρτήσει ο Γιαννάκης Θεοφάνους:

«Ο κορωνοπεριορισμός που διήρκησε δύο και πλέον μήνες μου έδωσε την ευκαιρία να ασχοληθώ μεταξύ άλλων και με το αρχείο που διατηρώ εδώ και 40 χρόνια και αφορά την πορεία μου στους αγώνες αυτοκινήτου. Συνολικά συμμετείχα σαν συνοδηγός σε 42 αγώνες ράλι και είχα την τύχη να τερματίσω 34 φορές. Αναδείχτηκα από τον Κυπριακό Σύνδεσμο Αυτοκινήτου τρεις φορές Πρωταθλητής Κύπρου, το 1981, το 1982 και το 1984.

Ντίμης Μαυρόπουλος με Γιαννάκη Θεοφάνους

Με τον αείμνηστο Βαχάν Τερζιάν μοιραστήκαμε τις περισσότερες νίκες με αυτοκίνητα Mitsubishi Colt, Mitsubishi Lancer, Nissan 240RS, Nissan Silvia SX και Audi Quattro. Νομίζω κατέχουμε και ένα ρεκόρ αφού κερδίσαμε επτά συνεχόμενες φορές το έπαθλο ”Βάκη Στεφανίδη” που απονέμεται στο πρώτο Κυπριακό πλήρωμα του Ράλι Κύπρος.

Μιχαλάκης Θεοφανίδης και Γιαννάκης Θεοφάνους

Επίσης είχα την τύχη να συμμετέχω δίπλα και από άλλους καταξιωμένους οδηγούς αγώνων ράλι, όπως τον πρωταθλητή Ντίμη Μαυρόπουλο με Audi Quattro, τον Μιχαλάκη Θεοφανίδη με Citroen GS, τον Ντίνο Μασιά με Subaru 4×4, τον Στέλιο Γαλίδη με Talbot Sumbeam, τον Μαρίνο Δημητρίου με FIAT 127, τον Ανδρέα Καράλλη με Polski Fiat, τον Μιχαλάκη Αντωνιάδη με Mitsubishi Colt Mirage (δεν βρήκα δική μας φωτογραφία Μιχαλάκη μου) και τον Κωνσταντίνο Χειλίδη με Citroen GS.

Ντίνος Μασιάς με Γιαννάκης Θεοφάνους

Είχα επίσης την ευκαιρία να κάνω δοκιμαστικές για καταγραφή των σημειώσεων (Pace Notes) πριν από κάποιους αγώνες δίπλα στους φίλους οδηγούς ράλι, Τάσο Σκαρπάρη (ράλι Κύπρου και Ακρόπολης) και τον Κούλλη Αβραάμ που και αυτοί συμμετείχαν την εποχή εκείνη στους αγώνες.

Στέλιος Γαλίδης με Γιαννάκη Θεοφάνους σε ώρα δράσης με το Talbot

Ένα μεγάλο Ευχαριστώ σε όλους αυτούς που με εμπιστεύθηκαν !»

Σε απάντηση σχολίων που έγιναν από άλλους οδηγούς αλλά και απλούς λάτρεις των αγώνων ο Γιαννάκης για μια ακόμη φορά έδειξε την μεγαλοψυχία του.

«Κάποτε έδωσα μια συνέντευξη στον Λούη Ελευθερίου και στον τίτλο της συνέντευξης του έγραψε με μεγάλα γράμματα « Ο ΣΥΝΟΔΗΓΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΑΣ». Όλα κρίνονται στην καλή συνεννόηση του πληρώματος πριν και κατά την διάρκεια του αγώνα. Ένας αγώνας απαιτεί πολύ χρόνο προετοιμασίας και σαν συνοδηγός έπρεπε να τον απελευθερώσω από οποιανδήποτε άλλη εργασία σχετικά με τον αγώνα για να έχει τον χρόνο να ασχοληθεί με την προετοιμασία του αγωνιστικού αυτοκινήτου και για να έχει καθαρό μυαλό στον αγώνα. Όλα τα υπόλοιπα ήταν δική μου δουλειά μεταξύ αυτών είχα συνεχή επικοινωνία με τους διοργανωτές, μελετούσα τους κανονισμούς, τις συμμετοχές, το βιβλίο διαδρομής, τους χάρτες αλλά και τον υπολογισμό των χρόνων μετάβασης στα σημεία ελέγχου χρόνου και τον χρόνο επισκευών στο τέλος της κάθε Ειδικής Διαδρομής. Ακολούθως ξεκινούσαμε τις δοκιμές και την αναγνώριση της διαδρομής αφού είχα να γράψω όλες τις ειδικές διαδρομές με πολλή λεπτομέρεια και ακρίβεια, επισημαίνοντας κυρίως τα επικίνδυνα σημεία. Παράλληλα είχα την οργάνωση των ομάδων και την προετοιμασία του προγράμματος που θα ακολουθούσαν κατά τον αγώνα και τον διαθέσιμο χρόνο που είχαμε για επισκευές. Είχα επίσης την ευθύνη για τον συνεχή έλεγχο των αποτελεσμάτων κατά την διάρκεια του αγώνα και την ενημέρωση του οδηγού για οτιδήποτε αφορούσε πριν ή κατά την διάρκεια του αγώνα. Ήμουν σε συνεχή επαφή με τους διοργανωτές, τα συνεργεία, τους μηχανικούς, τους ηλεκτρολόγους και τους άλλους τεχνικούς που συντηρούσαν τα αγωνιστικά μας αυτοκίνητα. Τέλος ένοιωθα έντονα την ευθύνη έναντι των εταιρειών που μας χρηματοδοτούσαν ή εκείνων που μας υποστήριζαν οικονομικά και κατέβαλλα το άπαν των δυνάμεών μου για το καλύτερο αποτέλεσμα.

Ανδρέας Καράλλης με Γιαννάκη Θεοφάνους στο Polski Fiat


Σε πολλούς αγώνες δίπλα στον Βαχάν όταν προς το τέλος ξεκαθαρίζαμε την θέση μας και διατηρούσαμε απόσταση ασφαλείας του έλεγα να πηγαίνει πιο σιγά και προσεκτικά και πάντοτε με άκουε. Όταν όμως έβλεπε κόσμο στις στροφές ξεχνούσε τα πάντα και ήθελε να τους προσφέρει το θέαμα αφού όπως έλεγε χαρακτηριστικά «όλος αυτός ο κόσμος ήρθε να μας δει και πρέπει να τους ευχαριστήσουμε …»

Μιχαλάκης Αντωνιάδης με συνοδηγό τον Μακάριο Παναγιώτου

Δεν είναι υπερβολή ότι ο Γιαννάκης Θεοφάνους είναι ένας από τους καλύτερους συνοδηγούς που έχουν περάσει από το αριστερό μπάκετ. Αν τα γράφουμε αυτά δεν είναι για να δώσουμε περισσότερη υπόσταση στον αθλητή γιατί αυτό του το δίνει η ιστορία του μέσα από τους αγώνες μέσα από τις ειδικές διαδρομές μέσα από τα αποτελέσματα του…

Τα γράφουμε και ως παραδειγμά προς μίμιση για τους νέους συνοδηγούς και το ξανατονίζουμε ότι πρέπει να παραδειγματίζονται από τους παλαιότερους και ως συναθλητές να συνεργάζονται είναι για το κοινό καλό να τρέχουν να ανταγωνίζονται να είναι ασφαλείς οι αγώνες και πάνω από όλα να παραμένουν φίλοι…